لبريز

 

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

دوباره نگاه کن!

   حجم تنهایی ام آنقدر بزرگ است که یک باره در نگاهت جا نمیگیرد.

 

/ 5 نظر / 8 بازدید
مهدی

سلام...........خوشحالم هنوز مينويس کوتاه وزيبا......موفق باشی....راستی اصلامن رو يادت هست......به اميد يه اميدی

عرفان

شايد بهتر است چشم رو بر حجم تنهايی بست.

فهيمه

و تنهايي تو شبيخون حجم او را پيش بيني نمي كرد. و خاصيت عشــق اين است. به امید او

باده فروش

نمی دونم واریاسیون بود یا طعم دیگه ای از تصنیف در متن ادراک یک کوچه یا چیز دیگه امّا به هرحال خود سپهری هم به نظرم مونده که نگاتیو ِ اون شعرش چه جوری افتاده دست ِ شما . البته من که قبلاً گوشه و کنار این باغ دیده بودمتون اصلاً تعجب نمی کنم ............. شربتان مدام.